postmenopauzale osteoporose

Wat is postmenopauzale osteoporose?


Postmenopauzale osteoporose is een aandoening die de botten zwak en breekbaar maakt, waardoor het risico op botbreuken toeneemt. Je hebt een hoger risico op het ontwikkelen van osteoporose na de menopauze.

Wanneer je de menopauze bereikt – waardoor de menstruatie vertraagt en uiteindelijk stopt – daalt het niveau van de hormonen oestrogeen en progesteron. Deze hormonen beïnvloeden de gezondheid van de botten, en lagere hoeveelheden kunnen leiden tot een lagere botdichtheid.

Een verminderde botdichtheid kan osteoporose veroorzaken, wat vooral voorkomt na de menopauze.

Lees verder om meer te weten te komen over postmenopauzale osteoporose, inclusief de symptomen, de behandelingsmogelijkheden, en meer.

 

Wat is postmenopauzale osteoporose?

Osteoporose is een aandoening waarbij botten verzwakken doordat ze poreus worden en aan dichtheid verliezen. Verzwakte botten zijn broos en zullen eerder breken.

Deze aandoening komt vaker voor bij vrouwen die in de menopauze komen.

Botverlies na de menopauze wordt in verband gebracht met lagere niveaus van het hormoon oestrogeen. Dit hormoon speelt een belangrijke rol in de hormoonstofwisseling, en het beïnvloedt gespecialiseerde botcellen die osteoclasten, osteoblasten en osteocyten worden genoemd.

Wanneer de oestrogeenspiegel daalt, reproduceren de botcellen zich niet meer in dezelfde mate. Als gevolg hiervan verliezen de botten van een persoon sneller cellen dan ze nieuwe kunnen aanmaken, wat een lage botdichtheid veroorzaakt.

 

Symptomen

Omdat er weinig merkbare symptomen van osteoporose zijn, kan de ziekte voortschrijden zonder dat iemand het weet. Vaak krijgt iemand met osteoporose pas een diagnose als hij of zij een botbreuk oploopt.

Botbreuken die met osteoporose in verband worden gebracht, komen meestal voor in de heup, de wervels of de pols. Iemand kan ook andere botten breken, zoals die in de arm of het bekken. Soms kan iets kleins als hoesten of niezen een breuk veroorzaken.

Naast botbreuken kunnen ook andere symptomen optreden. Deze kunnen zijn:

opvliegers
vaginale droogheid
veranderingen in de menstruatie
hoofdpijn
nachtelijk zweten
verminderde zin in seks
stijve gewrichten
veranderingen in stemmingen
angst
hartkloppingen

 

Oorzaken

De menopauze versnelt het botverlies aanzienlijk, waardoor het risico op osteoporose toeneemt.

Botten bestaan uit een netwerk van eiwitten en mineralen die hen de flexibiliteit en de stevigheid geven die het lichaam nodig heeft om zijn bewegingen te ondersteunen. Ze bevatten ook verschillende gespecialiseerde cellen, zoals osteocyten, die dit netwerk in stand helpen houden.

Een factor die de botstructuur kan beïnvloeden is het hormoon oestrogeen.

Hoewel deskundigen niet precies weten hoe oestrogeen de botten sterk houdt, denken zij dat osteocyten een eiwit aanmaken genaamd SEMA3A dat de botmatrix in stand houdt. Ze denken dat als mensen ouder worden en hun oestrogeen- en SEMA3A-niveaus dalen, osteocyten beginnen af te sterven, waardoor botten niet meer in staat zijn om hun structuur te behouden.

 

Diagnose

Als een arts postmenopauzale osteoporose vermoedt, kan hij een scan maken van de botdichtheid.

Deze scan is relatief eenvoudig en pijnloos, en duurt ongeveer 30 minuten. Tijdens de procedure lig jeop je rug op een röntgentafel.

Een arts analyseert de testresultaten om de botdichtheid te bepalen. Meestal wordt er een vergelijk gemaakt met de botdichtheid van een jong volwassene en berekent men het verschil als standaardafwijking.

 

Behandelingen

Bij de behandeling van postmenopauzale osteoporose streven artsen ernaar botbreuken en botbreuken te voorkomen. Ze zullen ook medicijnen geven om de botten te helpen versterken.

De beslissing van een arts over de behandeling hangt af van de resultaten van zijn evaluatie en de scans van de botdichtheid.



overwin de menopauze

Overwin de menopauze

 


Behandelingsopties kunnen zijn:

Selectieve oestrogeen receptor modulatoren (SERMS): Deze medicijnen beïnvloeden het bot op een vergelijkbare manier als oestrogeen, dus ze kunnen helpen het risico op fracturen te verminderen.

Bisfosfonaten: Deze medicijnen vertragen botverlies. Op deze manier behouden ze de botmassa en -dichtheid, waardoor het risico op botbreuken afneemt. Verschillende soorten bisfosfonaten zijn onder meer risedroninezuur, alendroninezuur, zoledroninezuur en ibandroninezuur.

Calcium- en vitamine D-supplementen: Calcium is het belangrijkste mineraal in botten, en vitamine D helpt het lichaam calcium te absorberen. Deskundigen raden volwassenen aan ten minste 700 milligram calcium en 10 microgram vitamine D per dag te gebruiken.

Hormoonvervangingstherapie (HRT): Artsen bevelen soms HRT aan voor mensen die door de menopauze gaan. Hoewel HRT de sterkte van de botten kan helpen verbeteren, raden deskundigen deze behandeling niet specifiek aan voor de behandeling van osteoporose, vanwege de risico’s.

Parathyroïd hormoon: Dit hormoon reguleert het calciumgehalte in de botten. Behandelingen met bijschildklieren, zoals teriparatide, stimuleren cellen die nieuw bot aanmaken.

 

Risicofactoren

Naast de menopauze zijn risicofactoren voor osteoporose onder andere

het hebben van een familiegeschiedenis van de aandoening
een lage body mass index (BMI)
het gebruik van hoge doses steroïden gedurende meer dan 3 maanden
gebruik van geneesmiddelen die de hormoonspiegels kunnen beïnvloeden, zoals anti-oestrogeentabletten
het hebben van een eetstoornis
overmatig alcoholgebruik
roken
onderliggende medische aandoeningen hebben, zoals hormonale aandoeningen of ontstekingsziekten

 

Samenvatting Postmenopauzale osteoporose

Postmenopauzale osteoporose is osteoporose die het gevolg is van een verlaagde oestrogeenspiegel. Er zijn meestal geen duidelijke symptomen, en mensen beseffen meestal pas dat ze de aandoening hebben als ze een bot hebben gebroken.

Een arts kan een scan van de botdichtheid gebruiken om de diagnose van postmenopauzale osteoporose te stellen. Hij kan de aandoening behandelen met medicijnen, calcium- en vitamine D-supplementen en HRT.

 

(47)